Winkelaffaires
Sylvia is sinds 2007 bezig met fotografie. Ze zoekt een steeds andere benadering van de dingen in ons dagelijks leven. Humor is een rode draad in haar werk. Ze werkt met echte mensen uit haar eigen leefwereld.
Sylvia is sinds 2007 bezig met fotografie. Ze zoekt een steeds andere benadering van de dingen in ons dagelijks leven. Humor is een rode draad in haar werk. Ze werkt met echte mensen uit haar eigen leefwereld.
11 Reacties / Opinions
En dit is nog maar het topje van de ijsberg.
Mooie keuze gemaakt uit je collectie Sylvia. Heb altijd in je geloofd, en zie, ‘t komt soms rapper dan je verwacht
Proficiat Sylvia, mooie, we kijken zeker naar Canvas, en wie weet, gaan we naar Brussel, tot dan
Proficiat Sylvia. De eerste stap is gezet, doe zo verder en we duimen op verder suces. Toy, toy, toy
hé Sylvia, dit is supertof!
dikke proficiat met deze selectie.
Je werken zijn dan ook mega-cool en sfeervol.
Machtig mooi,
echt lachen,
proficiat.
Een fan
Sylvia,
Brussel mag trots zijn dat het je werk mag huisvesten. Oproep aan alle collega Brusselaars: KOM DAT ZIEN!
Kunst zonder pretenties : het zotste eerst, dit is meteen ook de kern en de essentie van veel hedendaagse ‘kunst’. Immers, als het niet ‘zot’ of niet ‘zot’ genoeg is, is het maar ‘gewoon’ en dan kan het volgens sommige (Vlaamse) kunstkenners per definitie geen kunst zijn.
Wat ik bij deze fotografe van extravagante mises-en-scène die je zo gek niet kunt bedenken, het meest waardeer is haar spontaneïteit en eerlijkheid over zichzelf en haar werk dat ze – in schrille tegenstelling tot de artistiek beslagen jury – open en eerlijk relativeert en herleidt tot wat het in wezen is : een uiting van speelse creativiteit, het pure plezier om de dingen op hun kop te zetten, een vorm van ongebreidelde fantasie die ons en de kunstenaar voorop, afleidt van de ‘gewone’ werkelijkheid, sleur, drang en dwang, die ons eventjes spontaan doet (glim)lachen en vergeten, die ons verstrooiing brengt.
Als hedendaagse kunst geen ander doel, geen andere functie of missie heeft, dan is dit de perfecte ‘boodschap’ die consequent een plaats heeft gekregen in de Belgische tempel voor Belgische hedendaagse kunst en kunstcollecties : BOZAR.
Merkwaardig is ook dat er in de vorige editie van de ‘canvas collectie’ een al even humoristisch geladen schilderwerk (Rachel Agnew – ‘to the funny farm’) met krak hetzelfde thema ( winkelkarretje in combinatie of combine met een supermarkt gegeven) een hoofdprijs wegkaapte. Toeval, voorliefde, geconditioneerde reflex of predestinatie in de Belgische hedendaagse kunst? L’art contemporain Belge supermarché?
De actuele ‘gewone’ Belgische werkelijkheid oogt en is echter op dit punt een beetje minder leuk en lollig. ‘Kunst’ past daar evenwel creatief een plezante virtuele mouw aan, zodat we onze maatschappelijk gebroken botten en potten niet meer zien. Fotografie als kunstige camouflage, niet als getuigenis, aanklacht, wapen, effectief verweer of verzet. Kunst als exponent van onmacht : ’struisvogel kunst’. Die mag er natuurlijk ook zijn, evenzogoed als de struisvogels…met hun mooie, alles bedekkende veren.
ik ken de passie en de gedrevenheid waarmee je zoekt naar de ultieme foto
en ik ben blij voor jou dat het heeft geloond !
dit is een eerste mooie stap :
doe zo voort !
Hey, ik heb je donderdag gezien in Aalter tijdens de receptie van het WAK
Ook jij veel succes in Bozar hé.
Wil je ook proficiat wensen met jouw werken. Tijdens de uitzending sprak het me aan en vond ik het echt grappig gevonden. Ik ontzie het mij soms om wekelijks boodschappen te moeten doen en met die onhandige karren rond te moeten rijden! Vind het “vree wijs” op zijn Gents gezegd
Groetjes, Kristien
de beste foto´s die ik ooit gezien hep gezien.